[3] Szok.

Wstałem i przypomniało mi sie, że miałem sie z nim spotkac. Olałem to.
Dzisiaj moge z nim przecież pogadac, nie ? Podniosłem sie z bólem w biodrach od
razu upadając na ziemie. Podniosłem sie lekko z bólem nadal jednak klęcząc.
Rozejrzałem sie.. Wszystko było porozrzucane. Westchnąłem i z
żenującym jękiem podniosłem sie. Usłyszałem jakiś szmfer za drzwiami mojego
pokoju. Przestraszyłem sie. Skuliłem sie na łóżku i patrzyłem z przerażeniem na drzwi.
W głowie zaczynałem miec najgorsze scenarjusze. Może to znowu ta postac?
Albo może to jakiś wampir.. huh. Nie wiem skąd ten wampir, nie myśle teraz..dobrze.
Podniosłem sie i do pokoju wszedł Jasper z lekkim usmiechem. Odetchnąłem w głębi
ducha i usmiechnąłem sie delikatnie.
-Jak sie spało? - podszedł do mnie i przytulił mnie. Zdziwiłem sie.
-Anoo.. no jakoś.. Tylko biodra mnie bolą.. huh..-wtuliłem sie niepewnie w niego.
Zachichotał i pogłaskał mnie po głowie. Po chwili wyszedł, ale otwarłem drzwi.
Ubrałem sie w czerwone rurki i czarną, swterkowatą koszule z długim. Była na mnie za duża.
Wyszedłem z pokoju wcześniej nieco go sprzątając.
Zdziwiłem sie, kiedy nie było nikogo w domu. Poszedłem do kuchni i zobaczyłem
jego robiącego śniadanie.
-Ano..gdzie wszyscy ? - spojrzałem na niego. Nie odpowiedział tylko podał mi śniadanie
uśmiechając sie. Wiedziałem, że coś jest nie tak. Jednak w ciszy zacząłem jeśc
naleśniki z lekką niepewnością. Zjadłem po jakiś 10 minutach i umyłem po sobie talerze.
Wyszedłem na dwór i zobaczyłem coś, czego nigdy nie chciałem widziec. Było to..
podwórko we krwii. Zabite.. kuzynostwo.. babcia i .. dzia.. dziade...dziadek. Łzy od
razu poplyneły po moich policzkach ciurkiem. Moje ciało sparaliżował strach. W dali
ujrzałem mężczyzne a białych, gługich włosach. "To na pewno on! To jego sprawka! " -
pomyślałem i od razu pobiegłem do niego rzucając sie na niego i zaczynając go dusic.
Poczułem kogoś, kto mnie od niego odciąga. Jednak nie był to Jasper, jak sie
spodziewałem. Był to męzczyzna o jasnej cerze, długimi kłami, granatowymi włosami i
niesamowicie czerwonymi oczami z resztą jak facet pode mną. Miał okulary.
Odepchnął mnie jednym szybkim ruchem co mocno zabolało.
-KIM JESTEŚ?! - wydarłem sie głośno. Białowłosy podniósł sie, ale nie oddalał ode mnie.
Granatowo włosy nie odpowiedział tylko uśmiechnął sie delikatnie.
-KTO TO ZROBIŁ?! KTO?! - spojrzałem w czerwone oczy długowłosego. Przeszły mnie
ciarki. Poczułem jego silne ramiona oplatajace mnie. Poczułem sie jakoś.. bezpiecznie.
-Nie bój sie.. Ja cie ochronie. Przyjdź na cmentarz - wyszeptał mi do ucha. Jęknałem
cichutko przymykając powieki i wtulając sie w niego. Zasnąłem. On zniknął, kiedy
opadalem na ziemie wrac z okulranikiem.
Kim oni byli..? Nie rozumiem już nic.. i to.. to wszystko.. Rozejrzałem sie
po krwii i zabitych krewnych.
-Musze stąd uciekac.. Jak najszybciej.. Musze go.. znaleźc.. - powiedziałem cichutko
do siebie podnosząc sie. Poszedłem do pokoju i spakowałem laptopa, kartke od postaci i
zabrałem jego naszyjnik, który jakimś cudem był pod moją poduszką. Wyskoczyłem przez
okno i pobiegłem na cmentarz. Postac była i to.. jakby szczęśliwa. Mimo, że tego nie
widziałem to to czułem. Usiadłem nad grobem Edwarda. Poczulem znowu tą błogośc, jak
w ramionach tajemniczego, dlugowłosego mężczyzny.
-Co mam zrobic? Już nic.. nie wiem.. Chce zasnąc.. koło ciebie.. - wypowiadając te
słowa spojrzałem na jego imie na grobie. Oczy same mi sie zamknęły i zasnąłem opadajac
o ławke, jednak nie uderzyłem w nią, bo złapał mnie granatowowłosy. Spałem zmęczony.
Obudził mnie śpew ptaków i głaskanie męzczyzny. Podniosłem sie od razu i
spojrzałem na niego przerażony. On tylko sie uśmiechnął.
-K..kim jesteś?! - trzymałem mocno przy sobie plecak.
-Liam, posłaniec Edwarda - mówiąc to z usmiechem patrzył na grób.
-Posłaniec.. Edwarda? tego.. Edwarda? - spojrzałem na gor i szybko odłożyłem torbe
na ziemie łapiąc go mocno za ramiona i patrząc mu w oczy.
-Prosze! Powiedz mi wszystko! - powiedziałem z lekkimi połomykami w oczach.
Zachichotał.. chyba zdenerwowany i zdziwiony.
-umm.. gomenasai - moj głos jak zawsze był przesłodzony.
-Nie szkodzi. Powiem ci wszystko.. chociaż.. może nie ja powinienem, prawda, Panie ? -
uśmiechnął sie podnownie patrząc na górb. Wstałem i kucnąłem przy nim uwaznie go
obserwując.
Po chwili przed moją twarzą pojawił sie białowłosy. Pisnąłem przerażony i
odsunąłem sie sparaliżowany.
-Bu - zachichotał i siedział przede mną na grobie.
-A-ano.. ! - nie wiedziałem co mam powiedziec. Nadal byłem mocno sparaliżowany. W
końcu nie codziennie wychodzi ci postac sprzed grobu, nie ? No chyba, że tak mieliscie,
to przepraszam.
-Nie jąkaj mi sie, mały.. tylko wstawaj - mówiąc to wstał i podał mi ręke. Delikatnie i
niepewnie dotknałem jej i podniosłem sie.
-A oto i Edward - powiedział granatowo włosy i stanął koło długowłosego. Zmierzyłem go
wzrokiem. Ahh..! To ten co mi sie śnił.. i ten w tedy, na podwórku. I ten zapach. Ta bluza.
Niemożliwe...!
-T-ten.. kłamiesz.. - dotknałem delikatnie jego twarzy opuszkami palców.
-P-pan.. E..Edward.. ? - powiedziałęm niepewnie patrząc na niego jak na Boga.
-Tak tak - powiedział całujac moją dloń swoimi zimnymi ustami. Zarumeiniłem sie i
spuściłem głowe.
-A-ano.. nie sądziłem, że kiedyś pana spotkam.. - zacząłem, ale przerwał mi.
-Sądziłeś przecież ^ ^ Pamiętasz, jak kiedyś mi powiedziałeś, że mnie znajdziesz i
zostaniesz moją żoną i będziemy już razem, na zawsze mieszkac w pałacu ? - zachichotał
głaszcząc mnie po głowie.
-Nie musisz mówic tego głośno.. - powiedzialem patrząc na niego zarumieniony.
-..Panie. - dodałem szybko odwracajac głowe w bok. Przytulił mnie. Jego ciało.. bylo zimne,
ale jednocześnie.. tak bardzo ciepłe. Czułem sie tak bezpiecznie. Co dziwne, nie
poczułem bicia serca, ale nie przejmowałem sie tym teraz.
-Już dobrze. Wezwałeś mnie, jestem przy tobie - szeptał mocno mnie przytulając.
-Powiem ci wszystko.. ale jest warunek - powiedział patrząc mi w oczy poważnie.
Nieco sie tym zdziwiłem, ale..
-Jaki? - wyszeptałem patrząc w jego czerwone oczy.
-Ten warunek to..