[2] Co do...

Przez kolejne dni nie miałem takich snów. Ciagle szukałem czegokolwiek co
ma związek z tym cmentarzem, znakiem i tą.. mroczna postacią. Jednak na nic nie
trafiłem. Dzisiaj do mojej babci przyjeżdża jakiś wnuczek, ale ja nie jestem z nim
spokrewniony.
Poszedlem do łazienki z czystymi ubraniami kładąc je na szafie i wszedłem do
wanny z gorącą wodą. Zamknąłem powieki i odprężyłem sie. Otwierajac powieki
ujrzałem ciemną postac z cmentarza. Stała przed wanną. Wystraszyłem sie nieco, ale
nie ruszyłem sie z mejsca ani o milimetr. Patrzyłem na nią spokojnym, normalnym
wzrokiem. Po chwili wysunęła swoją rozpadającą sie dłoń i przesunęła nią po moim całym
ciele. Wzdrygnąłem sie.
-Ty.. jesteś.. jego.. - zaczęła mówic ochrypłym, lekko piskliwym głosem.
-kim? kogo ? - patrzyłem na nią z niedzieją, że powie mi i że sie czegoś w końcu dowiem,
ale.. niestety.. Zniknęła z jednym piskliwym krzykiem zostawiając po sobie tylko kartke.
Wziąłem ją. Nie zrozumiałem co pisze, bo było to w nie moim języku ani żadnym, który
znam. Czyli nowa zagadka.
Przyglądałem sie temu co jest napisane. Wyszedłem po jakiś 30 minutach z
wanny i wytarłem sie odkłądajac kartke na szafke obok ubrań. Spojrzał na siebie w
lustro. Oczy rozszerzyły mi sie, kiedy zobaczyłem za sobą postac
w czarnym pąłszczu, że nei było widac jego twarzy. Ujrzałem jeszcze jego
intensywnie czerwone oczy i długie kły. Odwróciłe msie szybko obierajac dłonie o
umywalke. Nie było nikogo. Rozglądałem sie panicznie szukając tej postaci.
Odetchnąłem z ulgą nie zauważając jej. Ubrałe msie w czyste bokserki, czarne rurki i
czarny lekko na mnie za długi sweterek. Założyłem swoje czarne soczewki i uczesałem
włosy do lekkiego nieładu. Spojrzalem ostatni raz w lustro i wyszedłem schodząc po
schodach na dół.
Pomogłem babci w robieniu obiadu. Akurat, kiedy skończyliśmy do
domu wszedł mężczyzna w lekko zsuniętych z bioder czarnych spodniach, czarnych
glanach, w czarnej koszulce, a na to miał zarzuconą czerwono czarną koszule w
kratke. Był..przystojny. Zmierzyłem go wzrokiem od gory do dołu. Zatrzymałem sie na
jego szyji, gdzie znajdował sie nieśmiertelnik. Był na nim ten sam znak.
"On może coś wiedziec" - pomyślałem.
-Cześc babciu, dziadku.. maluchy - uśmichnął sie tuląc do siebie ich wszystkich.
Uśmiechnąłem sie widząc ich. Wyglądali..jak kochająca sie rodzina, która dawno sie nie
widziała.
-Chodź Ritsu - powiedział patrząc na mnie wykonując przywołujący gest dłonią.
Podszedłem do niego z lekkim uśmiechem. Wtulięł msie w niego i przyjżałem sie jego
nieśmiertelnikowi. " Nie ma pomyłki. To ten sam.." -pomyślalem i dotknąłem delikatnie
jego naszyjnika.
Poczułem jego dłoń na swojej głowie. Zdziwiłem sie nieco, ale wtuliłem w niego.
-Ne ne.. Jasper-kun, pokazac ci moj rysunek ? - krzyknęła dziewczynka. On
zachichotał i pokiwał głową na "tak". Po chwili przyniosła mu rysunek przedstawiajacy
jego i trójke dzieciaków bawiących sie na dworze. Byłem zbyt zajęty przyglądałem sie jego
nieśmiertelnikowi. Obracałem go delikatnie w palcach w poszukiwaniu jakiegoś małego
napisu albo czego kolwiek.
-Co tak sie nim bawisz, hmm ? - szepnął do mnie i spojrzał mi w oczy. Zauważyłem w nich
lekkie przebarwienie czerwonego.
-Umm.. bo jest ładny - uśmiechnąłem sie delikatnie i puściłem go.
Podałem obiad do stołu. Poczulem dłon na mojej nodze. Nie
przejąłem sie tym i odsunałem sie siadajac obok niego.
-Ritsu, modlitwa - powiedziała z uśmiechem. Wszyscy wstaliśmy i złożliśmy dłonie do
modlitwy.
-Pobłogosław, Panie Boże, nas.
Pobłogosław ten posiłek,
tych, którzy go przygotowali.
I naucz nas dzielić się chlebem i radością
ze wszystkimi.
Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen. - powiedziałem i wszyscy ze mną powiedzieli
ostatnie słowo. Usiedliśmy i zaczęliśmy jeśc. Dziadek opowiadał jak zwykle jakieś historie.
Wszyscy słuchaliśmy ich z uwagą. Co chwile sie śmialiśmy. Był osobą, którą
na prawde szanuje i ma poczucie humoru. Zawsze wszystko mu mówie. Ufam mu.
Po skończonym obiedzie pomogłem Jasperowi myc naczynia. Byliśmy sami w kuchni.
Nucił sobie po cichu jakąś pioseneczke.
-Umm.. Jasper.. - zacząłem niepewnie.
-Tak ? - spytał z szerokim usmiechem na twarzy patrząc na mnie.
-Przyszedłbyś..dzisiaj do mnie w nocy? Musimy porozmawiac.. - odwróciłem głowe w bok
mówiąc poważnym tonem.
-Przyjde - wyszeptał mi do ucha i wyszedł z kuchni. Posprzątałem reszte i wyszedłem z
domu kierując sie na cmentarz.
Nie było tej ciemnej postaci. Zdziwiło mnie to. Skierowałem sie na grób
Edwarda i uklęknąłem. Zacząłem sie modlic. Ujrzałem Jaspera przy innym grobie z
tym krzyżem. Na prawde mnie wszystko dzisiaj zadziwia.. Ehh..
Ucałowałem jego grób i podniosłem sie siadajac na ławke. Po godzinie wyszedłem z
cmentarza. Wszedłem do domu i zasnąłem padnięty.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
Wiem, że nie wszystko musi kończyc sie zasypianiem, ale nie wiedziałam co napisac
i tak jakoś wyszło.
Z góry dziękuje za komentarze~ :*